Data wydania: 27/09/2012Po zwycięstwie pod Akcjum w 30 r. p.n.e. Oktawian został absolutnym władcą Rzymu. Po świętowaniu trzech triumfów zreorganizował imperium, wykorzystując bogactwo pokonanego Egiptu. Przywrócił Senatowi zarządzanie wszystkimi prowincjami oprócz trzech (które rezerwuje dla siebie: Galii, Hispanii i Syrii).
Oprócz wzmocnienia granic w swoich prowincjach, postanowił położyć kres frontom domowym, eliminując ostatnie ogniska oporu wobec panowania Rzymu. W związku z tym w Hispanii nakazuje Titusowi Taurusowi Statiliusowi zredukowanie plemienia Vaccaei w 29 r. p.n.e. To plemię wzywa pomocy sąsiadom z gór Asturii i Kantabrii, co stanowi pretekst do rozpoczęcia kampanii wojskowej przeciwko narodom wciąż trzymającym się swojej niepodległości i ziem w północnej Hispanii.
Władze cesarskie nie spodziewały się jednak tak długiego czasu trwania wojny, która miała potrwać do 19 r. p.n.e. i wymagać wysłania wielu legionów, a nawet osobistej interwencji Oktawiana, który w 26 r. p.n.e. został cesarzem Augustem.
Do 19 r. p.n.e. narody Asturii i Kantabrii ostatecznie zaakceptują Pax Romana, za cenę wielu masakr i egzekucji przeprowadzonych z rozkazu Agryppy, ostatecznego zwycięzcy ostatnich niepodległych plemion półwyspu.
