Data wydania: 14/09/2023To DLC zawiera jednego Legendarnego Łowcy, dwie Legendarne Bronie i jedno Legendarne Narzędzie:
- Hayalî (Legendarny Łowca)
- Karagöz (Legendarny Springfield 1866)
- Hacivat (legendarny Scottfield Model 3 Swift)
- Lamba (legendarna mina alarmowa)
Hayalî
Czasami Hayalî można przekonać, aby snuła historie ze światła i ciemności. W sztukach tych występuje dwóch mężczyzn o przeciwstawnych temperamentach: jeden przebiegły, a drugi wyniosły. Hayalî jest mistrzem przeciwstawnych sił, polując poprzez zaklinanie, a następnie karanie, zmuszając swoich wrogów do ostatecznego aktu.
Karagoz
Karagöz, Sprinfield 1866 Hayalî, realizuje swoją wolę w najbardziej bezpośredni sposób: impuls do spowodowania śmierci objawia się natychmiast w jasnym błysku, dając zasięg jego najmroczniejszym pragnieniom.
Hacivat
Hacivat, Scottfield Model 3 Swift należący do Hayalî, służy mu z przyzwoitością. Dobry przyjaciel, gdy potrzebny jest zrównoważony umysł. Na czasy, w których zabijania należy dokonać szybko, ale z elegancją, osobiście, ale z wyrafinowaniem.
Lamba
Lamba, kopalnia alarmowa Hayalî, wykonana jest z lampy gazowej jego wujka, która po raz pierwszy oczarowała go jako dziecko, ciesząc się cieniem. Cenna pamiątka została zniszczona, a Hayalî przekształcił ją w prymitywną broń, a historia była podobna do jego własnej.
Pod koniec nocy, kiedy cienie tańczą w blasku ognia, jeśli ciemność jest pozbawiona łypiących oczu, Lalkarza Cieni można przekonać do zrobienia swojego przedstawienia. Wychodzi wyświechtany materiał i zostają przedstawieni dowcipni Karagöz i wyniosły Hacivat. Chociaż tłumaczenie Hayalî z tureckiego nie jest całkiem doskonałe, nawet najbardziej uroczystego Łowcy można rozbawić lub popłakać podczas przepychanek pomiędzy Karagöz i Hacivat.
Życie Hayalî jest spowijane opowieściami i zagadkami – konsekwencjami rozszczepienia umysłu na dwie części. Niektóre szczegóły są uzgodnione. Kiedyś był kimś w rodzaju bohaterskiego żołnierza, najwyraźniej znanego samemu sułtanowi osmańskiemu. Dni spędzone na prowadzeniu kampanii; noce spędzane na podnoszeniu nastroju dzięki przedstawieniom ojca. Wydarzyło się coś, co spowodowało, że uciekł do Ameryki. Tam odwrócił się od rozlewu krwi i próbował zarabiać na życie, przyłączając się do objazdowych przedstawień, ograbionych karnawałów i budzących postrach cyrków. To albo nie wystarczyło, albo było tego za dużo i wkrótce znów znalazł się na polowaniu w cieniu, kierując swoją zdobycz na śmierć.
Jeśli sztuki Hayalî trwają zbyt długo, stają się czymś zupełnie innym w przestrzeni pomiędzy światłem a ciemnością. Szarpane ruchy Karagöza i Hacivata stają się płynne, ich mowa brzmi tak, jakby mieli płuca, ich ciała nabierają głębi, a wytarty materiał oddycha życiem.
Tylko wtedy Karagöz i Hacivat opowiedzą historię niespotykaną w ich ojczyźnie. Dwóch przyjaciół, teraz coś więcej, spotyka nieszczęście: Hacivat jest zamknięty w klatce – ciemnej celi lub ozdobnym pokoju Kafes. Karagöz obmyśla plan. Dochodzi do krwawej walki, a obie twarze są tak zniszczone, że nie można ich rozpoznać. Zadośćuczyniwszy, bandażują rany i jeden opuszcza areszt, drugi zostaje. Obaj odchodzą, powtarzając znajome słowa Karagöza: Niech moje występki zostaną przebaczone.
