Data wydania: 27/07/2016Pozwól nam żyć na tej jałowej ziemi.
KARAKARA. To dźwięk suchości. To dźwięk suchego asfaltu i piaszczystych wiatrów. To dźwięk nieustającego słońca, a także dźwięk więdnącej rasy.
„Era zmierzchu”. To czas starzenia się gatunku ludzkiego, w którym hybrydy znane jako „Inni” — ci, którzy są ludźmi, ale nie są — istnieją w dużych ilościach. Na wietrznych pustkowiach ziemi pozbawionej wilgoci, mała grupa ludzi zarabia na życie w świecie, którego już nie znają. Na odcinku autostrady, daleko od serca miasta, mieszkają dwie takie osoby, które prowadzą małą restaurację. Dla nich okoliczności, które zmieniły ich świat, są o wiele mniej ważne niż liczba pudełek z lunchem, które mogą załadować do swojego samochodu dostawczego. W końcu pozostawianie klientów głodnymi nie jest dobre dla biznesu, a biznes zapewnia im wyżywienie. Dzień po dniu zajmują się niekończącą się pracą w swoim sklepie. Jednak wygodna monotonia ich codziennego życia zostaje wywrócona do góry nogami, gdy odkrywają dużą walizkę przy drodze, wracając do domu z dostaw. Na walizce leży nieruchomo młoda dziewczyna o różowych włosach...
Choć wysuszeni, dotrzymują sobie towarzystwa,
i choć puste, wzajemnie się wypełniają.
Tak będą żyć
na tej suchej ziemi.
