Çıkış tarihi: 14/11/2019Çin Halk Cumhuriyeti'nin birincil dış politika kaygıları enerji güvenliği ve ticarettir. Endüstriyel gücü ve ekonomik gücü, dünyanın dört bir yanından önemli kaynaklar gerektirerek çoğalmaya devam ediyor. Çin ile Orta Doğu ve Afrika arasındaki deniz iletişim hatları (SLOC) en hayati olanlardır ve Çin, bu rotayı korumak için Donanmasını genişletmeye ve modernize etmeye büyük yatırımlar yaparak, potansiyel rakiplerin bu hayati hatları keserek ve rakipleri Çin anakarasından uzaklaştırarak Çin politikasını etkileme yeteneğini engellemiştir.
Çin son zamanlarda Güney Çin Denizi'ndeki çeşitli adalar ve mercan resifleri üzerinde komşularına meydan okuyarak daha saldırgan bir politika izliyor. Seyrek olmalarına rağmen Güney Çin Denizi'ni kontrol etmek için çok stratejik bir konum sunan Spratly Adaları ve mercan resiflerine özel ilgi gösterdi. İstilasına önemli deniz devriyeleriyle başladı ve birçok terk edilmiş mercan resiflerini kullanışlı ada hava üslerine ve limanlarına dönüştürerek ÇHC'nin bölgeye hakim olmasını ve daha güneye güç yansıtma potansiyeline sahip olmasını sağlayan büyük arazi ıslah projelerine dönüştü.
Çin'in komşuları bu devralma yavaş yavaş gerçekleşirken boş durmadılar. Vietnam, Tayvan, Filipinler, Malezya ve Brunei'nin hepsinin Spratly'ler üzerinde iddiaları var ve Çin'e sularda ve uluslararası mahkemede birçok kez meydan okudular. Vietnam, 1988'de Güney Johnson Resifi üzerinde şiddetli bir deniz çatışmasını kaybetti ve Filipinler yakın zamanda ÇHC toprak iddialarına karşı açtığı davayı kazandı, ancak sonuçlar görmezden gelindi. Çin, dokuz kesikli bir çizgiyi tasvir eden 2. Dünya Savaşı sonrası bir haritanın deniz topraklarını neredeyse Endonezya kadar tanımladığına inanıyor. Artık bu iddiayı bağımsız olarak savunacak askeri kapasiteye sahip çünkü hiçbir bölgesel güç onlara meydan okuyamıyor. En büyük yerel askeri güç olmaları ve bunu küçük ulusları bölgeden zorla çıkarmak için kullanmaya istekli olmaları nedeniyle anlaşmazlığı kazanıyorlar.
Birleşik Devletler bu anlaşmazlıkta bölgesel müttefiklerini destekledi ancak Orta Doğu'daki büyük askeri taahhütler, seçim yılı politikaları ve Çin stratejisindeki göreceli belirsizlik nedeniyle kendini kısıtladı. Bölgeden geçen bir uçak gemisi grubu da dahil olmak üzere çok sayıda savaş gemisini, geçici güç gösterileri olsa da sürdürülemeyen ve sahayı bir sonraki en büyük güç olan Çin'e bırakan serbest dolaşım tatbikatına gönderdi. Bu, Birleşik Devletler kaynaklarını Orta Doğu'dan Asya'ya tam olarak kaydırabilene kadar devam edecek bir konu ve bölgesel güçlerin büyük ölçüde kendi başlarına başa çıkmaları gerekebilir.
Bu senaryo, bölgesel güçlerin birleşip ABD'nin sınırlı desteğiyle Çin Donanması'na meydan okuması durumunda neler olabileceğinin bir incelemesidir. NATO'nun STANAVFORLANT'ına benzer bir güç, Dragon'a duraklama vermek için yeterince iyi bir caydırıcı olabilir mi?
