Çıkış tarihi: 14/11/20192017 ilerledikçe, çıkmaz bir kez daha yoğunlaşıyor. Suudi Arabistan'ın Irak elçisi suikasta uğruyor ve hemen İran'ı suçluyorlar. Yemen'deki birkaç İranlı gazeteci daha sonra Suudi uçakları tarafından "kazara" bombalanıyor ve öldürülüyor. Suriye'deki milislere yardımlar yoğun bir şekilde artıyor. Ara sıra denizdeki gemiler arasında ateş açılıyor ve her zaman "o gün mürettebat disiplinli değildi" bahanesiyle üstü kapatılıyor. Bir çatışma korkusu, IŞİD'e karşı uluslararası koalisyonu, hazırlıksız yakalanmamak için savaş uçaklarını çok batıya taşımaya yöneltti.
Son damla, Kasım ayının ortasında bir İran firkateyninin uyarılara yanıt vermeden Suudi sularına doğru düz bir çizgide hareket etmesiyle geldi. Tüm mürettebatıyla saldırıya uğrayıp batırıldı, yine de ateşle karşılık verdi ve batmadan önce birkaç Suudi denizciyi öldürdü. İran, bugüne kadar mekanik sorunları olduğunu ve büyükelçinin öldürülmesinden hâlâ acı çeken bir halkı yatıştırmak için katledildiğini iddia ediyor. Suudiler, kendisinin ve mürettebatının, bir savaş için halk desteği kazanmak amacıyla "Maine'i Hatırla" tarzı bir olay sağlamak için kendilerini kasıtlı olarak feda ettiklerini belirtiyor. Gerçek asla öğrenilemeyebilir.
Batırma anından itibaren Riyad ve Tahran'da diğer ülkeye karşı doğrudan bir misilleme için planlar çiziliyor. Bölünmüş ve etkisiz olan uluslararası toplum, 2003 Irak işgalinden bu yana Orta Doğu'daki en büyük konvansiyonel savaşın başlamak üzere olduğunu izlemekten başka bir şey yapamıyor. Artık soru bir savaş olup olmayacağı değil. Ne zaman başlayacağı ve ilk atışı kimin yapacağı.
Bu soru yakında cevaplanacak. Her iki taraf da saldırmak için bir araya geliyor ve her ikisi de diğerinin ekonomik kalbini, yani pahalı petrol altyapısını hedefliyor. Ve söz konusu silahlar 1980'lerdeki Tanker Savaşı'ndakilerden daha güçlü ve isabetli.
